ولید جنبلاط، رهبر سابق حزب سوسیالیست ترقی‌خواه تأکید کرد: آمریکایی‌ها در حال خروج از منطقه هستند و اسرائیلی‌ها را برای پر کردن این خلأ باقی می‌گذارند. ما با انتخاب نکردن مسیر اسلام‌آباد و در عوض برگزیدن مسیر مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا مرتکب اشتباه شدیم. این مسیر به هیچ‌کجا نمی‌رسد.
وی در مصاحبه‌ای با شبکه آی‌ام‌آی گفت: تا زمانی که اسرائیل به اشغال جنوب ادامه می‌دهد، معتقد نیستم که قالب کنونی مذاکرات لبنان و اسرائیل هیچ‌گونه نتیجه‌ای در بر داشته باشد. نمی‌توانم بگویم که دولت شکست خورده است چراکه تلاش خود را کرده است اما این باور که آمریکایی‌ها قادرند اسرائیل را برای عقب‌نشینی تحت فشار بگذارند، توهمی محض است.
جنبلاط خاطرنشان کرد: اسرائیل خود را برای ایجاد شهرک‌هایی در بخش‌هایی از جنوب لبنان آماده می‌کند.
وی خواستار یک گفت‌وگوی داخلی بنیادین شد که بر این اصل استوار باشد که تنها دولت مجاز به در اختیار داشتن سلاح است.
وی تأکید کرد: تنها راه خلع سلاح حزب‌الله لبنان گفت‌وگو و شاید دستیابی به یک توافق است، مشروط بر آنکه این روند از سوی ایران و اسرائیل مورد حمایت قرار گیرد.
جنبلاط گفت: شاید بتوان الگویی مشابه آنچه را در بریتانیا و ایرلند رخ داد، به کار گرفت. فرایند خلع سلاح ممکن است در اینجا نیز موفق باشد. حتی بانوی آهنین، مارگارت تاچر، نخست‌وزیر فقید انگلیس نیز سرانجام به توافقی با ارتش جمهوری‌خواه ایرلند تن داد. تا جایی که افرادی که زمانی به دلیل وابستگی به این گروه زندانی شده بودند، بعدها در مناصب قدرت قرار گرفتند.
وی تأکید کرد: اگر رویکردی سخت‌گیرانه در قبال مسئله حزب‌الله به جنگ داخلی منجر شود، نمی‌توانم آن را بپذیرم. حذف شیعه غیرممکن است و نمی‌توان به آن‌ها گفت بروید چراکه آن‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از لبنان هستند. از زمان ترور سید حسن نصرالله، دبیرکل پیشین حزب‌الله لبنان سیاست واقعی این گروه با تهران گره می‌خورد و گفت‌وگو می‌تواند به مهار تنش‌ها کمک کند.
جنبلاط گفت: ما باید با هم زندگی کنیم. تفکیک مسیحیان و مسلمانان از یکدیگر امکان‌پذیر نیست. سیاست اسرائیل چه در گذشته، چه حال و چه آینده بر پایه محو هویت ملی فلسطینی‌ها از غزه تا کرانه باختری و توسعه‌طلبی به سمت سوریه و لبنان استوار است. اینکه چه کسی در انتخابات پیروز شود تفاوتی ایجاد نمی‌کند. هیچ‌چیز تغییر نخواهد کرد.
جنبلاط گفت: دروزی‌های سوریه با تبدیل شدن به ابزاری در دست اسرائیل مسیر نادرستی را در پیش گرفته‌اند. اگر ما به عنوان دروزی خود را با جنبش‌های گسترده‌تر همبستگی ملی و ناسیونالیسم عربی همسو نکنیم به سوی خودکشی گام برمی‌داریم. دروزی‌های ساکن اسرائیل تصمیم‌گیرنده نیستند، بلکه این دولت اسرائیل است که سرنوشت دروزی‌ها را چه در داخل اسرائیل و چه در سوریه تعیین می‌کند.
نظر شما